May 21, 2018

Kolejne rewolucje ustawy o transporcie drogowym


W sejmie trwają pracę nad nowelizacją ustawy o transporcie drogowym celem wypełnienia przez Polskę zobowiązań nałożonych rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r., które to rozporządzenie jest uzupełnieniem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w zakresie klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych prowadzących do utraty dobrej reputacji. Główny nacisk w proponowanych zmianach kładzie się na zmiany załączników do ustawy o transporcie drogowym, a także do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych celem wdrożenia prawa Unii Europejskiej do polskiego prawa. Nowelizacja ustawy przewiduje także zmianę formy odpowiedzialności niektórych podmiotów za naruszenia związane z przewozem drogowym, a także rozszerza katalog kar.


Transport intermodalny

W ustawie o transporcie drogowym w art. 4 dodano pojęcie „operacji transportu intermodalnego” oraz pojęcie „wysyłającego”. Ustawa określać będzie także obowiązki wysyłającego w operacji transportu intermodalnego, który to będzie musiał sporządzić i przekazać przewoźnikowi drogowemu deklaracje, w której określona będzie masa kontenera czy nadwozia wymiennego. Deklaracja będzie w dowolnej formie, gdyż ustawa nie przewiduje wzoru deklaracji. Nowelizacja ustawy oprócz wskazania definicji „operacji transportu intermodalnego” i „wysyłającego”, określenia obowiązków wysyłającego i przewoźnika drogowego w przypadku wykonywania tego typu transportu określać będzie także sankcje za niewykonanie w/w obowiązków. Zgodnie z proponowaną zmianą:

14a) operacja transportu intermodalnego – to operacje:

a) transportu kombinowanego albo międzynarodowego transportu kombinowanego,

b) transportowe obejmujące żeglugę śródlądową lub transport morski, których częścią jest transport drogowy o długości początkowego lub końcowego odcinka drogowego nieprzekraczającego 150 km na terytorium Unii Europejskiej, przy czym gdy jest to niezbędne w celu dotarcia do najbliższego miejsca umożliwiającego obsługę pojazdu dokonującego operacji transportu intermodalnego, przewoźnik może przekroczyć długość odcinka drogowego;”.

Natomiast „wysyłający a) to uczestnik operacji transportu intermodalnego będący załadowcą wskazanym w konosamencie lub innym dokumencie, na podstawie którego odbywa się przewóz - w przypadku wykonywania operacji transportu intermodalnego obejmującej, oprócz odcinka przewozu drogowego, transport morski,

b) nadawcą- w przypadku wykonywania operacji transportu intermodalnego obejmującej, oprócz odcinka przewozu drogowego, transport kolejowy lub żeglugę śródlądową”.

Dobra reputacja

W ustawie o transporcie drogowym zmianie ulegnie art. 7d ust.1, który otrzyma teraz brzmienie:

1. Organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, wszczyna postępowanie administracyjne w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c, jeżeli wobec:

1) członka organu zarządzającego osoby prawnej, osoby zarządzającej spółką jawną, komandytową lub komandytowo-akcyjną, osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c, orzeczono prawomocny wyrok skazujący za przestępstwo w dziedzinach określonych w art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, wymienione w art. 5 ust. 2a;

2) przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c:

a) wydano wykonalną decyzję administracyjną lub wykonalne decyzje administracyjne o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie określone w załączniku nr 3 lub 4 do niniejszej ustawy lub załączniku nr 1 do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/403”, zostało zakwalifikowane jako poważne naruszenie lub bardzo poważne naruszenie, jeżeli częstotliwość występowania naruszeń, zgodnie z załącznikiem II do tego rozporządzenia, wymaga oceny dobrej reputacji,

b) wydano wykonalną decyzję administracyjną o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie określone w załączniku nr 3 lub 4 do niniejszej ustawy lub załączniku nr 1 do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 zostało zakwalifikowane jako najpoważniejsze naruszenie, lub

c) orzeczono lub nałożono prawomocnie karę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym za naruszenie, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 zostało zakwalifikowane jako:

najpoważniejsze naruszenie,

poważne naruszenie lub bardzo poważne naruszenie, jeżeli częstotliwość występowania naruszeń, zgodnie z załącznikiem II do tego rozporządzenia, wymaga oceny dobrej reputacji.”,

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

1a. Organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, wszczyna postępowanie administracyjne w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego, jeżeli wobec kierowcy wykonującego przewóz na rzecz tego przewoźnika drogowego orzeczono lub nałożono w drodze mandatu karnego lub mandatów karnych prawomocnie karę za wykroczenie stanowiące naruszenie określone w załączniku nr 1 do niniejszej ustawy lub załączniku nr 1 do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 zostało zakwalifikowane jako:

1) najpoważniejsze naruszenie;

2) poważne naruszenie lub bardzo poważne naruszenie, jeżeli częstotliwość występowania naruszeń, zgodnie z załącznikiem II do tego rozporządzenia, wymaga oceny dobrej reputacji.”;

Zmiana brzmienia powyższego przepisu ma na celu wskazanie zależności pomiędzy naruszeniami zawartymi w załączniku nr 3 lub 4 do ustawy o transporcie drogowym lub w załączniku nr 1 do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych a naruszeniami zawartymi w załączniku rozporządzenia (UE) 2016/403. Ponadto projekt zmian precyzuje podmioty, które będą mogły być stronami w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie spełnienia wymogu dobrej reputacji i które to podmioty będą odpowiedzialne za naruszenia popełniane w transporcie drogowym.

Zmiana limitów nakładanych kar

Bardzo ważne zmiany szykują się dla zarządzającego transportem lub dla innej osoby wykonującej czynności związane z transportem drogowym. Otóż nowelizacja art. 92 i art. 92a ustawy o transporcie drogowym ma na celu uchylenie odpowiedzialności wykroczeniowej w/w osób i wprowadzanie odpowiedzialność administracyjnej tych osób. Tryb ten jest jednak mało korzystny, ponieważ pomija w szczególności aspekt winy zarządzającego oraz cały szereg instytucji dotyczących wymierzenia kary. Wspomniany projekt nowelizacji zakłada także podwyższenie wysokość kary nakładanej na osoby zarządzającej transportem drogowym tj. do 5 000 zł i zwiększenie łącznej kwoty sankcji nakładanych na przewoźnika za naruszenia stwierdzone podczas kontroli drogowej z 10 000 do 15 000 zł.

Art 92a otrzyma teraz brzmienie:

1. Podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15 000 złotych za każde naruszenie.

2. Zarządzający transportem, osoba, o której mowa w art. 7c, a także każda inna osoba wykonująca czynności związane z przewozem drogowym, która naruszyła obowiązki lub warunki przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 złotych do 2000 złotych za każde naruszenie.

3. Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej, nie może przekroczyć kwoty 15 000 złotych.

4. Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 2, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli, nie może przekroczyć kwoty 5000 złotych.

5. Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy, nie może przekroczyć:

1) 15 000 złotych – dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

2) 20 000 złotych – dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej powyżej 10 do 50 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

3) 25 000 złotych – dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej powyżej 50 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

4) 30 000 złotych – dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej większej niż 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

5) 40 000 złotych – dla podmiotu wykonującego inne czynności związane z przewozem drogowym.

6. Za kierowców, o których mowa w ust. 5 pkt 1–4, uważa się również osoby niezatrudnione przez podmiot wykonujący przewóz drogowy, wykonujące osobiście przewozy drogowe na jego rzecz.

7. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 1, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403:

1) popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy określa lp. 1–9,

2) popełnionych przez przewoźnika drogowego w związku z wykonywaniem transportu drogowego określa lp. 10– załącznika nr 3 do ustawy.

8. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 2, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, określa załącznik nr 4 do ustawy.

9. Jeżeli czyn będący naruszeniem, o którym mowa w załączniku nr 3 i 4 do ustawy, wyczerpuje jednocześnie znamiona wykroczenia albo przestępstwa, w stosunku do podmiotu będącego osobą fizyczną stosuje się wyłącznie przepisy o odpowiedzialności administracyjnej.

10. Jeżeli czyn będący naruszeniem, o którym mowa w załączniku nr 3 do ustawy, stanowi jednocześnie naruszenie, o którym mowa w załączniku nr 4 do ustawy, w przypadku podmiotu wykonującego przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem będącego jednocześnie osobą, o której mowa w ust. 2, nakłada się wyłącznie karę pieniężną, o której mowa w ust. 1.

11. Przepisy ust. 1, ust. 5 pkt 5, ust. 7 pkt 1 i ust. 9 stosuje się do podmiotów wykonujących czynności związane z przewozem drogowym, w szczególności do:

1) spedytora,

2) nadawcy,

3) odbiorcy,

4) podmiotu wykonującego czynności ładunkowe,

5) organizatora wycieczki,

6) organizatora transportu,

7) operatora publicznego transportu zbiorowego

jeżeli okoliczności sprawy i dowody jednoznacznie wskazują, że podmiot ten miał wpływ lub godził się na powstanie naruszenia.

12. Przepisy ust. 1, 3, 5–7 oraz 9 i 10 stosuje się do podmiotów, o których mowa w art. 16a i art. 33a”.

Zmiany w taryfikatorach - wiecej kar

Duże zmiany szykują się też w załącznikach do ustawy o transporcie drogowym. Nowe brzmienie otrzymają załączniki nr 1 i nr 3 poprzez dostosowanie ich treści do przepisów rozporządzenia (UE) 2016/403. Określona zostanie kwalifikacja naruszeń: poważne naruszenie- PN, bardzo poważne naruszenie- BPN, najpoważniejsze naruszenie- NN a także dostosowanie wysokości kary do wagi naruszenia biorąc pod uwagę bezpieczeństwo ruchu drogowego, bezpieczeństwo publiczne, ochronę interesów pasażerów czy zwalczanie nieuczciwej konkurencji. Naruszenia zostaną pogrupowane zgodnie z aktem unijnym. Efektem nowelizacji będzie umożliwienie właściwego stosowania rozporządzenia (UE) 2016/403, w zakresie skutecznego wdrażania algorytmu, który służy do wszczęcia postępowania w sprawie badania dobrej reputacji.
Nowe rozwiązania zakładają, że „poważne naruszenie”, „bardzo poważne naruszenie” lub „najpoważniejsze naruszenie” może być popełnione nie tylko przez przewoźnika drogowego i zarządzającego transportem, ale również przez kierowcę.

W taryfikatorze pojawią się kary za naruszenia, za które do tej pory w Polsce Inspekcja Transportu Drogowego nie sankcjonowało, np. za brak wpisu kraju rozpoczęcia/zakończenia pracy w tachografie cyfrowym, czy przekroczenie 10 godzin czasu pracy wykonywanej w porze nocnej. Załącznik kar dla kierowców został także uzupełniony o nowe kary za posługiwanie się przez kierowcę kartą kierowcy wydanej na podstawie fałszywych oświadczeń albo fałszywych dokumentów a także o kary za wykonywanie przewozu drogowego w załodze z włożeniem wykresówki lub karty kierowcy w nieodpowiednie miejsce w tachografie.

Od kiedy będą obowiązywać nowe przepisy

Zgodnie z projektem ustawy n
owe przepisy mają wejść w życie 1 czerwca 2018 r. Wyjątek stanowią niektóre przepisy, które zaczną obowiązywać po 3 miesiącach od ogłoszenia ustawy w Dzienniku Ustaw.

I tutaj pojawiają się pytania, które przepisy będziemy jednak stosowań do wszczętych już postępowań i naruszeń sprzed wejścia w życie ustawy? Art. 5 ust. 1 rozstrzyga, że w sprawach dotyczących naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego określonych w załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy sankcjonowanych administracyjnymi karami pieniężnymi,powstałych i ujawnionych przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy zastosowanie znajdą przepisy dotychczasowe. Jednocześnie w art. 5 ust. 2 projektowanej ustawy przewiduje się, że w przypadku gdy ww. naruszenia zostały popełnione przed dniem wejścia w życie, wówczas do takich spraw zastosowanie znajdą przepisy nowe, z zastrzeżeniem, że należy stosować przepisy dotychczasowe jeżeli będą one względniejsze dla strony. Warty podkreślenia jest także fakt, że w czasie jednej kontroli mogą zostać ujawnione naruszenia, które powstały zarówno przed jak i po wejściu w życie ustawy konieczne jest wprowadzenie przepisu, który określi jaką górną granicę możliwej do nałożenia sumy kar pieniężnych, należy stosować. W tym przypadku zastosowanie znajdą nowe przepisy.

Art 6 projektowanej ustawy natomiast zawiera wytyczne do postępowań w przedmiocie spełnienia dobrej reputacji. Zgodnie z tym artykułem stosuje się przepisy dotychczasowe do postępowań już wszczętych. Natomiast do postępowań wszczętych po dniu wejścia w życie projektowanej ustawy i dotyczących naruszeń powstałych zarówno przed dniem jej wejścia jak i po dniu jej wejścia w życie zastosowanie będą miały przepisy nowe z zastrzeżeniem, że wcześniejsze przepisy, które obowiązywały będą dla strony względniejsze.

Wobec kierowców, którzy popełnili wykroczenia przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy zastosowanie będą mieć przepisy dotychczasowe.


Opracowanie: Jadwiga Beiersdorf, transtica.pl
Keep in touch with us

Nie wiesz? Zadzwoń 500 561 861

Udzielimy Ci odpowiedzi na nurtujące Cię pytania.